Ambacht, smaak
en een vleugje ziel
Patisiris ontstond niet uit klassieke patisserie, maar uit een passie voor samenzijn. Voor tafels vol verhalen, voor de stilte bij die eerste hap, voor het plezier van iets delen dat met liefde is gemaakt.
Als kind stond ik graag in de keuken met nonna, waar tijd trager ging en liefde het belangrijkste ingrediënt was. Daar, tussen het kneden, proeven en praten, groeide de droom die later Patisiris zou worden.​
​​
Een van mijn eerste herinneringen aan die liefde voor gebak is vastgelegd op een foto: ik, vier jaar oud, met een amandelkoekje in mijn hand. In Sicilië met nonna. Gemaakt in het smalle straatje waar zij een huisje had. Het koekje kwam van de bakker een straat verder, waar elke ochtend de geur van vers gebak de straat vulde. Die geur draag ik nog altijd met me mee, als stille herinnering aan waar het allemaal begon.
Achter Patisiris sta ik, Iris Sorce.
​
Geen typische patissier, maar een echte foodie met Italiaanse roots. Iemand die net zo graag hartige gerechten bereidt als desserts bakt, zolang het maar met aandacht en smaak gebeurt. ​
Eten is meer dan voeding:
het is beleving, herinnering en verbinding.
Toen ik in 2023 mama werd van mijn dochter Lily, kreeg mijn werk een nieuw gezicht. Tijd werd kostbaar, keuzes bewuster. Zo kreeg Patisiris een nieuw jasje: eerlijk, warm en dicht bij wie ik ben.
​
Bij Patisiris draait alles om authentieke smaak, seizoensgebonden ingrediënten en ambacht dat met de hand wordt doorgegeven. Om de geur van versgebakken deeg, de zachtheid van rijpend fruit, het hartige van ovengebakken focaccia en de kracht van smaken die herinneringen wekken.
​
In elk gerecht leeft iets van vroeger. Een vleugje nonna, een moment van stilte aan tafel, maar steeds met een frisse, hedendaagse twist.
Geen standaard patisserie, maar een plek waar zoet en hartig, nostalgie en vernieuwing elkaar vinden.
